از ماست که بر ماست

 روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خاست
 
وندر طلــــــــــــب طعمه پر و بال بیاراست
 
بر راســـــــــــتی بال نظر کرد و چنین گفت
 
امــــــــــروز همه ملک جهان زیر پر ماست
 
بر اوج چـــــــــــــــــــــــــو پرواز کنم از نظر تیز
 
می‌بینــــــــــــــــم اگر ذره‌ای اندر ته دریاست
 
گر بر ســـــــــــــــر خاشاک یکی پشه بجنبد
 
جنبیــــــــــــــدن آن پشه عیان در نظر ماست
 
بســـــــــــــــیار منی کرد و ز تقدیر نترسید 
  
بنـگر که از این چرخ جفا پیشه چه برخاست
 
ناگه ز کـــــــــــــــمینگاه یکی سخت کمانی 
   
تیری ز قـــــــــــــضا و قدر انداخت بر او راست
 
بر بال عــــــــــــــــــــــقاب آمد آن تیر جگر سوز 
  
وز عـــرش مر او را به سوی خاک فرو کاست
 
بر خاک بیفتاد و بغلتید چو مــــــــــــــــــــــاهی
 
بگشود پر خویش ســــــــــپس از چپ و از راست
 
گفتا: عجــــــــب است این که ز چوبی و ز آهن
 
این تیزی و تندی و پریدن ز کجا خاست؟
 
بر تیر نظر کرد و پر خویش بر او دید
 
گفتا: ز که نالیم که از ماست که بر ماست!
/ 0 نظر / 50 بازدید